Με τον όρο όξινη βροχή χαρακτηρίζονται όλες οι ατμοσφαιρικές κατακρημνίσεις, δηλαδή η βροχή, το χιόνι και το χαλάζι, οι οποίες έχουν pH κατώτερο του φυσιολογικού. Το pH είναι το μέτρο που καθορίζει πόσο όξινο ή πόσο αλκαλικό είναι ένα διάλυμα. Έχει κλίμακα από το 0 μέχρι το 14 όπου από το 0 μέχρι το 7 σημαίνει όξινο και από το 8 μέχρι το 14 σημαίνει αλκαλικό. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Άγγλο χημικό Robert Smith το 1852.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι η κανονική βροχή έχει pH από 5 μέχρι 5.6, είναι δηλαδή ελαφρώς όξινη λόγω του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) που βρίσκεται στην ατμόσφαιρα. Αυτό σημαίνει ότι, όταν πέφτει η βροχή διαλύεται με το CO2 και σχηματίζεται το ανθρακικό οξύ. Τα τελευταία χρόνια ο μέσος όρος της βροχής έχει pH 4. Αυτό είναι πολύ σοβαρό αν αναλογιστούμε ότι η βροχή με pH 4.6 είναι 10 φορές πιο όξινη από την βροχή με pH 5.6.
Η όξινη βροχή είναι αποτέλεσμα των αερίων του θερμοκηπίου τα οποία παράγονται με την χρήση ορυκτών καυσίμων. Έτσι καταλαβαίνουμε ότι δημιουργείται από το διοξείδιο του θείου (SO2) και τα οξείδια του αζώτου (NOx). Με απλά λόγια οι ρύποι αυτοί αντιδρούν με τους υδρατμούς και παράγουν τα οξέα, θειικό οξύ και το νιτρικό οξύ, τα οποία πέφτουν στην επιφάνεια της Γης.
Επακόλουθο της όξινης βροχής είναι τα καταστροφικά αποτελέσματα στο οικοσύστημα (ποτάμια, λίμνες, θάλασσα, βάλτους, δάση, εδάφη, ζώα) σε καλλιέργειες, σε μνημεία, οικοδομικά υλικά και σε ότι έρχεται σε επαφή. Έχει κακές επιπτώσεις και στον άνθρωπο όπως πρόωροι θάνατοι, καρδιακές και πνευματικές δυσλειτουργίες, άσθμα, αλλεργίες, προβλήματα σε νεφρά και καρδία και βρογχίτιδα.
Η όξινη βροχή μπορεί να υπάρξει χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την προέλευση της αφού ο αέρας μεταφέρει τα ρυπογόνα συστατικά. Χώρες με αυτό το πρόβλημα είναι οι Σκανδιναβικές με τους ρύπους που παράγονται στην Βρετανία και ο Καναδάς με ρύπους από τις ΗΠΑ.
[Πηγή: www.weather.gr]
