Το Bismarck ήταν ένα πανίσχυρο πλοίο του πολεμικού ναυτικού της ναζιστικής Γερμανίας. Πήρε το όνομα του από τον γερμανό Καγκελάριο Otto von Bismarck, ο οποίος ενοποίησε τα γερμανικά κράτη, εκτός την Αυστρία, σε ένα ενιαίο ομόσπονδο κράτος το 1871.
Το πλοίο παραγγέλθηκε στα ναυπηγία του Αμβούργου Blohm & Voss και η κατασκευή του διήρκησε 3 χρόνια. Καθελκύστηκε το 1939 και τέθηκε σε υπηρεσία το 1940.
Καινοτομία για την κατασκευή πλοίων τότε, αποτέλεσε η ένωση τμημάτων της θωράκισης του πλοίου με κόλληση, αντί καρφώματος.
Οι Γερμανοί κατασκεύασαν αυτό το πλοίο για να βυθίζει εμπορικά πλοία που τροφοδοτούσαν τη Βρετανία με υλικά από άλλες χώρες και άλλα μικρά πολεμικά σκάφη των συμμάχων, και όχι να για να εμπλακεί σε ναυμαχίες με αντίστοιχα πολεμικά σκάφη.
Ήταν ένα πανίσχυρο όπλο στα χέρια των Ναζί που θορύβησε τον τότε πρωθυπουργό της Βρετανίας Winston Churchill, ώστε να απαιτήσει από όλα τα συμμαχικά πολεμικά πλοία να το καταδιώξουν. Έτσι κινητοποιήθηκαν 6 θωρηκτά και βαρέα καταδρομικά, 2 αεροπλανοφόρα, 13 ελαφρά καταδρομικά και 29 αντιτορπιλικά. Τα αεροπλανοφόρα έστελλαν αεροπλάνα τους ώστε να εντοπίσουν το Bismarck.
Όταν εντοπίστηκε, ήταν πλέον θέμα χρόνο για τους συμμάχους να στείλουν μεγάλο στόλο ώστε να το βυθίσουν. Έτσι και έγινε. Αρκετά πολεμικά συμμαχικά πλοία το προσέγγισαν και άρχισαν να το βομβαρδίζουν. Φυσικά το γερμανικό πλοίο υπέρηχε τεχνολογικά και βύθισε τη ναυαρχίδα του βρετανικού πολεμικού ναυτικού, αλλά ήταν μόνο έναντι πολλών για να μπορέσει να αντεπεξέλθει.
Τα καίρια πλήγματα προήλθαν από μία τορπίλη που κατέστρεψε το σύστημα πλεύσης του πλοίου άρα προχωρούσε ακυβέρνητο και μία οβίδα που δημιούργησε ρωγμή ώστε να εισρέει νερό μέσα στο πλοίο, όπως επίσης και να υπάρχει απώλεια καυσίμου.
Μαρτυρίες λένε ότι οι γερμανοί πλέον δεν θα μπορούσαν να σώσουν το πλοίο τους, έτσι απασφάλισαν τις υδατοστεγείς θύρες για αυτοβύθιση του πλοίου. Δεν ήθελαν το πλοίο τους να πέσει στα χέρια του εχθρού τους.
Το ημερολόγιο έγραφε 27 Μαΐου 1941.
[Πηγή: el.wikipedia.org]
