Η Μάργαρίτα Ζέλε ήταν ολλανδή χορεύτρια ερωτικών χορών, πόρνη πολυτελείας και διπλή κατάσκοπος κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Γεννήθηκε το 1876 και καταγόταν από μικροαστική οικογένεια.
Στα 18 της, γνώρισε μέσω αγγελίας ένα λοχαγό του ολλανδικού στρατού και παντρεύτηκαν. Τον ακολούθησε στην Ινδονησία όπου υπηρετούσε και ήταν τότε που άρχισε την καριέρα της ως χορεύτρια. Απέκτησαν δύο παιδιά και έπειτα χώρισαν.
Μετέπειτα, πήγε στο Παρίσι και άρχισε να χορεύει στα πιο κοσμοπολίτικα κέντρα διασκέδασης της εποχής. Τότε η γαλλική πρωτεύουσα ήταν το κέντρο του οικονομικού και καλλιτεχνικού κόσμου. Το όνομα της εμφανίζεται στα πιο κοσμικά περιοδικά της πόλης. Ακόμα δούλεψε ως χορεύτρια στην Μαδρίτη, στην Βιέννη και το Μόντε Κάρλο.
Ο τρόπος ζωής της την έσπρωξε να γίνει πόρνη πολυτελείας και γνώρισε με αυτό τον τρόπο πολλούς διπλωμάτες και αξιωματικούς.
Το 1916 όταν δούλευε ως πόρνη στο Άμστερνταμ, ένας γερμανός αξιωματικός του στρατού, της πρότεινε να γίνει κατάσκοπος για λογαριασμό της Γερμανίας και αυτή δέχθηκε. Έτσι επέστρεψε στο Παρίσι για να μπορέσει να αποσπάσει πληροφορίες από γάλλους ιθύνοντες. Έτσι συνάντησε πολλούς άντρες και άρχισε να κινεί υποψίες, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να την παρακολουθούν οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας. Οι γάλλοι τότε της κάνουν πρόταση να αρχίσει να δουλεύει για αυτούς. Αυτή δέχεται και τότε ταξιδεύει στην Ισπανία για να αποπλανήσει ένα γερμανό στρατηγό για να του αποσπάσει πληροφορίες.
Φαίνεται όμως ότι οι γάλλοι δεν πείσθηκαν για την αξιοπιστία της και όταν επέστρεψε στο Παρίσι την συνέλαβαν, την δίκασαν και την κατηγόρησαν ότι ευθύνεται για τον θάνατο 50.000 γάλλων στρατιωτών, λόγω ψευδών πληροφοριών που έδωσε για πλάνα μαχών της Γερμανίας και καταδικάστηκε σε εκτέλεση με τυφεκισμό.
Έτσι εκτελέστηκε το 1917 σε ηλικία 40 ετών. Το νεκρό κορμί της δόθηκε στην Ιατρική Σχολή του Παρισιού για ιατρικές μελέτες.
Σήμερα όμως υπάρχουν θεωρίες συνομωσίας για να της αποδώσουν κατηγορίες για τις οποίες δεν ευθύνεται, απλά για να αποποιηθούν τις ευθύνες τους οι πραγματικοί ένοχοι. Φημολογείται ότι στοιχεία της δίκης ήταν χαλκευμένα και κάποια άλλα τα οποία θα μπορούσαν να αποδείξουν την αθωότητα της, αγνοήθηκαν.
[Πηγή: el.wikipedia.org, www.iefimerida.gr]
