Τα υποβρύχια άρχισαν να κατασκευάζονται στις αρχές του προηγούμενου αιώνα αλλά έδειξαν την αξία τους, για τον έλεγχο των θαλασσών από τις μεγάλες δυνάμεις, κυρίως κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ένα τρανό παράδειγμα της ισχύς των υποβρυχίων φάνηκε όταν οι Γερμανοί μπόρεσαν να αποτρέψουν σχεδόν κάθε εξωτερικό εφοδιασμό της Βρετανίας αυτή την περίοδο.
Η κατασκευή των υποβρυχίων πρέπει να τους επιτρέπει να αντέχουν τις πολύ ψηλές πιέσεις του νερού αλλά και στις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες του. Επίσης, πρέπει να διασφαλίζει την ασφάλεια και την υγεία του πληρώματος στους αφιλόξενους ωκεανούς.
Εκτός από το κυρίως σώμα του υποβρυχίου, όπου ζει και ενεργεί το πλήρωμα και βρίσκεται ο οπλισμός, δηλαδή οι τορπίλες και οι βαλλιστικοί πύραυλοι όπως ακόμα και το σύστημα ώθησης, υπάρχει επίσης ο πύργος όπου υπάρχουν τα συστήματα επικοινωνίας του σκάφους και τα περισκόπια, και τέλος υπάρχει η πρύμνη στην οποία υπάρχει η προπέλα και το πηδάλιο.
Η κατασκευή των υποβρυχίων αποτελείται από δύο περιβλήματα. Ένα εσωτερικό και ένα εξωτερικό. Το εσωτερικό παίζει ρόλο στην επιβίωση του πληρώματος. Μεταξύ των δύο περιβλημάτων, υπάρχουν δεξαμενές όπου υπάρχει συμπιεσμένος αέρας ή νερό της θάλασσας. Την στιγμή που υπάρχει αέρας, το υποβρύχιο επιπλέει και όταν γεμίζουν με νερό, το σκάφος βυθίζεται. Για να επανέλθει το σκάφος στην επιφάνεια ή για να πάει σε μικρότερο βάθος, ο συμπιεσμένος αέρας αρχίζει να σπρώχνει το νερό έξω από τις δεξαμενές.
[Πηγή: www.militaryfactory.com]
