Τον Αύγουστο του 626 μ.Χ. οι αβάροι και οι πέρσες επιτέθηκαν εναντίον της Κωνσταντινούπολης.
Εκείνη την περίοδο ο αυτοκράτορας Ηράκλειος είχε ήδη εκστρατεύσει στην Μέση Ανατολή εναντίον των περσών. Αυτός ανέλαβε την αυτοκρατορία το 610 μ.Χ. όταν αυτή ήταν υπό κατάρρευση και δεχόταν απειλές από διάφορες φυλές. Η μεγαλύτερη από αυτές τις απειλές ήταν οι πέρσες, οι οποίοι ήθελαν να διώξουν το Βυζάντιο από την Ανατολική Μεσόγειο.
Το 614 οι πέρσες πήραν τον Τίμιο Σταυρό από τα Ιεροσόλυμα, έτσι ο αυτοκράτορας Ηράκλειος κήρυξε εναντίον τους ιερό πόλεμο για να τον πάρει πίσω. Έτσι συγκρότησε μεγάλο στρατό και ξεκίνησε την εκστρατεία που διήρκησε από το 622 μέχρι το 628.
Εντός αυτού του διαστήματος και συγκεκριμένα το 626 οι αβάροι με τους πέρσες αλλά και με την βοήθεια κάποιον σλάβικων φυλών, άρχισαν να πολιορκούν την Κωνσταντινούπολη από στεριά και θάλασσα με στρατό που αριθμούσε 150.000 άτομα. Υπεύθυνος στην Κωνσταντινούπολη ήταν ο γιός του Ηράκλειου, ο Κωνσταντίνος.
Αν και τα πράγματα έδειχναν ότι οι βυζαντινοί ήταν σε δυσμενή θέση, με κάποιες επιτυχίες τους σε επιθέσεις των αντιπάλων αλλά και με το γεγονός ότι ο αδελφός του Ηράκλειου, ο Θεόδωρος έσπευσε για υποστήριξη, αναπτερώθηκε το ηθικό τους και τελικά βγήκαν από τα τείχη και ανάγκασαν τους εχθρούς σε υποχώρηση.
Την επικράτηση τους σε μία τόσο δύσκολη στιγμή, την απέδωσαν στην Παναγία, στην οποία αφιέρωσαν τον Ακάθιστο Ύμνο.
[Πηγή: www.sansimera.gr]
