Όλα ξεκίνησαν με την λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν δηλαδή οι Δυνάμεις της Αντάντ που ήταν οι νικήτριες, επέβαλαν πολύ σκληρούς όρους κατά της ηττημένης Γερμανίας. Αυτοί οι όροι ουσιαστικά κατέστρεφαν την Γερμανία οικονομικά αλλά και στρατιωτικά. Έτσι ήταν αναμενόμενο, ο γερμανικός λαός να αντιδρά σε αυτή την κατάσταση που τον εξευτέλιζε.
Επίσης, η παγκόσμια οικονομία βρισκόταν σε ύφεση, η οποία ξεκίνησε με την κατάρρευση του χρηματιστήριου στην Νέα Υόρκη, κάτι που επέφερε μειωμένη παραγωγή προϊόντων, αυξημένη ανεργία και φτωχό εμπόριο.
Καταλαβαίνουμε τώρα ότι ο εθνικισμός στην Γερμανία ήταν αναπόφευκτος, και στο πρόσωπο του Χίτλερ, ο γερμανικός λαός είδε τον ηγέτη που θα αναδημιουργούσε την χώρα και θα την απάλλασσε από τα δεινά που της επέβαλαν οι άλλες μεγάλες δυνάμεις.
Ο Χίτλερ το 1933 αρνήθηκε να ακολουθήσει τους περιορισμούς των εξοπλισμών προς την Γερμανία και παράλληλα αποσύρθηκε από την Κοινωνία των Εθνών. Ακόμα βρήκε ως συμμάχους την Ιταλία και την Ιαπωνία που διαφάνηκε ότι οι συμφωνίες μεταξύ τους ήταν κυρίως στρατιωτικές.
Ακόμα, η ανάπτυξη της Ιαπωνίας και κατά συνέπεια η επεκτατική της πολιτική άρχισε στα τέλη του 19ου αιώνα, με εκβιομηχανοποίηση και εκσυγχρονισμό. Εκτός αυτού, την δεκαετία ΄30 ανακόπηκε ο εκδημοκρατισμός της χώρας λόγω οικονομικής κρίσης, κάτι που ανέδειξε ως αρχηγούς της, στρατιωτικούς ηγέτες. Αυτό ήταν αναμενόμενο να ενισχύσει την επεκτατική της πολιτική, κάτι που φάνηκε με εισβολές κατά Κορέας και Μαντσουρίας της Κίνας. Αξίζει να αναφέρουμε ότι πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι είναι αυτή η περίοδος, η έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
[Πηγή: el.wikipedia.org]
