Οι Πόλεμοι του Οπίου ήταν 2 πόλεμοι ανάμεσα στην Δυναστεία Qing της Κίνας και στις ευρωπαϊκές δυνάμεις στα μέσα του 19ου αιώνα.

Τον 18ο αιώνα η Κίνα απολάμβανε ευνοϊκούς όρους εμπορίου με την Ευρώπη αφού έκανε εξαγωγή πορσελάνες, μετάξι και τσάι με αντάλλαγμα πολύτιμα μέταλλα.

Οι Βρετανοί καλλιεργούσαν όπιο στην Ινδία το οποίο μεταφερόταν στην Κίνα με Κινέζους λαθρέμπορους, αφήνοντας μεγάλα κέρδη στους εμπλεκόμενους. 

Ο πρώτος πόλεμος διήρκησε από το 1839 μέχρι το1842. Ξέσπασε όταν οι Βρετανοί αντέδρασαν όταν ο Κινέζος αυτοκράτορας αποφάσισε να απαγορεύσει το εμπόριο οπίου αφού ήταν εθιστικό.

Η Κίνα ηττήθηκε και αναγκάστηκε να παραχωρήσει το Χονγκ Κόνγκ και άλλα παραπλήσια νησιά στην Βρετανία. Ακόμα ‘άνοιξε’ 5 λιμάνια για τους Ευρωπαίους και πλήρωσε αποζημιώσεις.

Ο δεύτερος πόλεμος ήταν μεταξύ Κινέζων, από την μία, και Άγγλων με Γάλλους, από την άλλη. Διήρκησε από το 1856 μέχρι το 1860. Ξέσπασε όταν ο νέος Κινέζος αυτοκρατορικός επίτροπος στο Κάντον αποφάσισε να καταπολεμήσει το εμπόριο οπίου. Έτσι κατάσχε ένα βρετανικό πλοίο που μετέφερε όπιο. Επίσης με την δολοφονία ενός Γάλλου ιεραποστόλου, ‘έριξε’ και την Γαλλία στον πόλεμο.

Μετά και την δεύτερη τους ήττα, οι Κινέζοι πλήρωσαν αποζημιώσεις και ‘άνοιξαν’ άλλα 10 λιμάνια για τους Ευρωπαίους.   

[Πηγή: el.wikipedia.org]