Ο Κύρος ο Μέγας ήταν ο ιδρυτής της Περσικής Αυτοκρατορίας. Επίτευγμα του ήταν οι νίκες του κατά των Μήδων, των Λυδών και των Βαβυλωνίων και κατόπιν η ένταξη τους στην αυτοκρατορία του, η οποία εκτινόταν από την Ινδία μέχρι τη Μεσόγειο Θάλασσα.
Γεννήθηκε στη Μηδία (σημερινό Κουρδιστάν) τον 6ο αιώνα π.Χ. και ήταν γόνος της οικογένειας των Αχαιμενιδών. Ο παππούς του ο Αντυάγης είδε όνειρο ότι ο Κύρος θα τον ανέτρεπε στο μέλλον, έτσι έδωσε εντολή να σκοτώσουν το βρέφος. Οι αρμόδιοι τον λυπήθηκαν και τον έδωσαν σε ένα βοσκό να τον μεγαλώσει.
Το 585 π.Χ. ο Κύρος διαδέχτηκε τον πατέρα του και έγινε βασιλιάς της περιοχής Ανσάν.
Το 550 π.Χ. έγινε βασιλιάς της Μηδίας αφού επαναστάτησε κατά του παππού του. Ο πόλεμος αυτός διήρκησε 3 χρόνια και αντιμετώπισε τον νικημενο λαό με επιείκεια, αφού επίσης υιοθέτησε τρόπους διακυβέρνησης τους.
Το 546 π.Χ. ο Κροίσος της Λυδίας, εισέβαλε στην επικράτεια του Κύρου. Αυτός νίκησε τον Κροίσο και τον αντιμετώπισε επίσης με επιείκεια.
Το 539 π.Χ. κατέλαβε τη Βαβυλώνα χωρίς πόλεμο. Οι κάτοικοι ήταν δυσαρεστημένοι με τη διακυβέρνηση του κράτους τους και έτσι τον δέχτηκαν χωρίς αντίσταση. Ο λόγος ήταν ότι γνώριζαν τον τρόπο διακυβέρνησης του. Η κατάληψη αυτή περιλάμβανε και τις χώρες Συρία και Παλαιστίνη. Τότε ο Κύρος επέτρεψε στους Ιουδαίους να επιστρέψουν στην πατρίδα τους από όπου εκδιώχθηκαν 50 χρόνια πριν.
Το 530 π.Χ. επιχείρησε να κατακτήσει τους Μεσαγήτες. Για ένα χρόνο κέρδιζε τις μάχες μέχρι που σκοτώθηκε, το 529 π.Χ.. Τότε η μητέρα του βασιλιά των Μεσαγητών, ο οποίος αυτοκτόνησε όταν πιάστηκε αιχμάλωτος, διέταξε να κοπεί το κεφάλι του Κύρου και να τοποθετηθεί σε δοχείο γεμάτο με αίμα για να ‘έχει όσο αίμα θέλει’.
Ο Κύρος δημιούργησε ένα οργανωμένο κράτος, που για το γιο του ήταν εύκολη η διαδοχή. Νίκησε τους Μεσαγήτες και πήρε τη σορό του πατέρα του για ενταφιασμό στην πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας, τις Πασαργάδες.
Πολιτική του ήταν η στρατιωτική ισχύς και η αφομοίωση των κατακτημένων λαών στην επικράτεια του. Δεν επέτρεπε τις αδικίες και ενέπνεε ενθουσιασμό ώστε να επικρατεί υπέρτερων δυνάμεων. Ανεχόταν τη διαφορετικότητα και έτσι οι εχθροί του γίνονταν σύμμαχοι.
Η αυτοκρατορία του διήρκησε μέχρι την έλευση του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
[Πηγή: http://www.mixanitouxronou.gr]
