Η Γερμανία στις μέρες μας είναι πρωτοπόρος στο να κατασκευάζει μικρά και αόρατα (stealth) υποβρύχια. Αν και πλέον η χώρα δεν έχει βλέψεις και φιλοδοξίες επέκτασης της στρατιωτικής επιρροής της, κατασκευάζει αυτά τα υποβρύχια για να καταπολεμήσει την πειρατεία, να ελέγχει την Βαλτική Θάλασσα από την ρωσική παρέμβαση και φυσικά να βυθίζει εχθρικά πλοία.
Το μεγάλο πλεονέκτημα των υποβρυχίων αυτών είναι ότι το κόστος λειτουργίας και συντήρησης τους είναι πολύ μικρότερο από ότι τα τεράστια υποβρύχια των ΗΠΑ και Ρωσίας. Ένα άλλο πολύ καλό χαρακτηριστικό τους είναι ότι η κινητήρια δύναμη τους προέρχεται από κυψέλες υδρογόνου. Τέτοιες μηχανές έχουν πολύ λίγα κινούμενα μέρη που σημαίνει ότι ο θόρυβος που παράγεται είναι ελάχιστος κάτι που συμβάλει στο να μην γίνονται αντιληπτά από τα εχθρικά ραντάρ. Επίσης τέτοιες μηχανές μπορούν να παράγουν μεγαλύτερο έργο που σημαίνει μεγαλύτερη ταχύτητα.
Το σώμα τους κατασκευάζεται από μη μαγνητικά υλικά που μπορούν να απορροφούν τα κύματα των εχθρικών ραντάρ και να μην αφήνουν το ίχνος τους. Αυτά όμως τα υλικά δεν είναι ανθεκτικά στο μεγάλο βάθος που σημαίνει ότι μπορούν να περιπολούν μόνο πιο ρηχά νερά.
Έχουν την ικανότητα να πλήττουν στόχους όχι μόνο θαλάσσης αλλά και εδάφους όπως και αέρος. Επίσης, λόγω του μικρού τους μεγέθους, μπορούν να μεταφέρουν επίλεκτες μονάδες του ναυτικού κοντά στην αποστολή τους, που είναι οι ακτές.
Μεταφέρουν 13 τορπίλες των 533 mm, οι οποίες μπορούν να κατευθύνονται από χειριστή του υποβρυχίου μέχρι και 50 χιλιόμετρα μακριά. Επίσης έχει πύραυλους IDAS.
Έχουν μήκος από 55 μέχρι 60 μέτρα και πλήρωμα 27 ατόμων. Το εκτόπισμα τους είναι περίπου 1800 τόνων και το κόστος κάθε μονάδας ανέρχεται στα 370 εκατομμύρια ευρώ.
Η Γερμανία έχει παραχωρήσει δικαιώματα και σε άλλες χώρες να το κατασκευάζουν λόγω της μεγάλης ζήτησης που υπάρχει.
[Πηγή: www.nationalinterest.org]
