Η φύση του φωτός ή διαφορετικά από τι αποτελείται το φως, ήταν ένα ζήτημα που απασχόλησε τους μεγαλύτερους φυσικούς ανά περιόδους.
Επιστήμονες όπως τον Άγγλο Νεύτωνα, τον Ολλανδό Huygens, τον Γάλλο Fresnel, τον Άγγλο Maxwell, τον Γερμανό Hertz, τον Γερμανό Planck και τον Γερμανό Einstein. Κάποιοι από αυτούς ανέπτυξαν θεωρίες για την φύση του φωτός και άλλοι απέδειξαν με πειράματα από τι αποτελείται. Άλλοι συμφώνησαν και άλλοι διαφώνησαν έντονα.
Αρχικά ο Νεύτωνας ισχυρίστηκε ότι το φως αποτελείται από φωτεινά σωματίδια, τα γνωστά φωτόνια.
Όμως αργότερα ο Huygens αποφάνθηκε ότι το φως ήταν κύμα.
Αν και επικράτησε η θεωρία του Νεύτωνα, αυτή δεν μπόρεσε να δώσει λύσεις σε ζητήματα που προέκυψαν στο μέλλον, έτσι οι μελέτες και τα πειράματα συνεχίστηκαν.
Έπειτα ο Fresnel ανακάλυψε ότι όταν το φως προστεθεί σε άλλο φως, μπορεί να ενισχυθεί ή να ασθενήσει ή ακόμα και να δημιουργηθεί σκότος. Αυτό απέδειξε την κυματική φύση του φωτός.
Το επόμενο πρόβλημα που δεν μπορούσε να εξηγηθεί ήταν αν το φως πάλλεται και πως πάλλεται. Τότε ο Maxwell, το 1870, παρουσίασε την θεωρία του που έλεγε ότι το φως είναι ηλεκτρομαγνητικό κύμα. 18 χρόνια αργότερα ο Hertz το απέδειξε και πειραματικά.
Ακολούθως υπήρξε το θέμα που δεν μπορούσε να αναλύσει η κυματική φυσική. Ανακαλύφθηκε ότι όταν το φως προσπέσει σε μεταλλική επιφάνεια αυτή αποσπά ηλεκτρόνια. Τότε, το 1900, ήταν που ο Planck ανέπτυξε την θεωρεία των κβάντα, που αποδείκνυε ότι όντως το φως αποτελείται από φωτόνια, όπως αρχικά ισχυρίστηκε ο Νεύτωνας.
Τελικά και με την παρουσίαση των αποτελεσμάτων του Einstein το 1905 που ήταν η κβαντική σύσταση του φωτός, έγινε αποδεχτό ότι το φως είναι κύμα που αποτελείται από σωματίδια.
[Πηγή: el.wikipedia.org]
