Η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε την 1η Δεκεμβρίου του 1913 μετά από αγώνες αίματος και δακρύων.
Ένα μήνα πριν αυτήν την ημερομηνία, ο σουλτάνος παραιτήθηκε από τις εξουσίες του στο νησί.
Η ανακήρυξη της Ένωση ανακοινώθηκε στα Χανιά παρουσία του βασιλιά της Ελλάδας και του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου.
Προηγουμένως η Κρήτη ήταν αποικία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1669. Ακόμα πιο πριν όμως υπήρχε η Ενετοκρατία από το 1204, δηλαδή για 465 χρόνια.
Σε αυτές τις δύο περιόδους, πολλοί αυτόχθονες Κρητικοί, μετοίκισαν σε άλλες χώρες και επίσης υπήρχε πληθυσμιακή αλλοίωση. Όμως οι Κρητικοί ποτέ δεν έπαψαν να επιθυμούν την ένωση με την Ελλάδα και να αγωνίζονται για αυτήν.
Αυτό αποδεικνύεται με τις εξεγέρσεις που πραγματοποίησαν το 1692, το 1770, το 1833, το 1841, το 1858, από το 1866 μέχρι το 1869, το 1878, το 1889 και από το 1897 μέχρι το 1898.
Κατά την επανάσταση του 1821 οι Κρητικοί συμμετείχαν αλλά δεν πέτυχαν τον σκοπό τους αφού στο νησί ζούσαν πολλοί Τουρκοκρητικοί και Τούρκοι οι οποίοι αντιτίθονταν της ένωσης.
Το 1898 όμως τα πράγματα άρχισαν να παίρνουν άλλη πορεία όταν υπήρξαν βιαιοπραγίες των Τούρκων κατά του χριστιανικού πληθυσμού του νησιού. Οι μεγάλες δυνάμεις άρχισαν να επεμβαίνουν μέχρι που έφυγε ο οθωμανικός στρατός τελείως. Τότε η Κρήτη τέθηκε υπό την προστασία των ισχυρών της Γης.
Το 25% του πληθυσμού παρέμενε μουσουλμανικός αλλά ο βασιλιάς του νησιού ήταν Έλληνας.
Οι αγώνες για την ένωση συνεχίστηκαν σε διπλωματικό επίπεδο, μέχρι που επιτεύχθηκε ο στόχος το 1913.
Το 1923 με την ανταλλαγή πληθυσμών με την Τουρκία, όλοι οι μουσουλμάνοι έφυγαν από το νησί.
[Πηγή: www.sansimera.gr]
