Οι Ιππότες του Ναού ή διαφορετικά οι Ναΐτες ήταν θρησκευτικό στρατιωτικό τάγμα που ιδρύθηκε το 1118 μ.Χ.
Σκοπός της δημιουργίας του ήταν να προστατεύσει την Ιερουσαλήμ από τους μουσουλμάνους. Η Ιερουσαλήμ τότε είχε κατακτηθεί από τους Σταυροφόρους και έπρεπε να προστατευτεί από τους Σαρακηνούς οι οποίοι έλεγχαν πολλά μέρη της Παλαιστίνης γύρω από την Ιερουσαλήμ. Ακόμα οι Ευρωπαίοι που συνέρρεαν για προσκύνημα στην πόλη έπρεπε επίσης να προστατεύονται.
Το τάγμα ήταν ενεργό από το 1119 μέχρι το 1312 μ.Χ. και το αρχηγείο του ήταν στο Όρος του Ναού στην Ιερουσαλήμ. Σε κάθε χώρα υπήρχε τμήμα τους το οποίο ελεγχόταν από τον Μάγιστρο. Και ηγέτης όλων των Μαγίστρων ήταν ο Μεγάλος Μάγιστρος. Απαριθμούσε 15.000 με 20.000 μέλη εκ των οποίων το 10% ήταν ιππότες.
Λόγω της μεγάλης δύναμης τους και των διασυνδέσεων που είχαν σε πολλές ισχυρές χώρες, μπόρεσαν γρήγορα να έχουν επιρροή στα πολιτικά, κοινωνικά, στρατιωτικά και οικονομικά δρώμενα. Ακόμα μπόρεσαν με την πάροδο του χρόνου να αποκτήσουν τεράστια αυτονομία και να μην μπορεί εύκολα να ελεγχθούν.
Αυτή η μεγάλη τους επιτυχία άρχισε να δημιουργεί προβληματισμούς σε άλλα σύνολα ηγετών κάτι που άρχισε να σηματοδοτεί το τέλος τους.
Έτσι ηγέτες χωρών και η παπική εκκλησία άρχισαν να τους διώκουν και να τους συλλαμβάνουν. Δήμευσαν την περιουσία τους και πολλοί υποβλήθηκαν σε βασανιστήρια και κάηκαν στην πυρά.
Οι κατηγορίες σχετίζονταν για αιρετικές πεποιθήσεις και διαφθορά, κάτι το οποίο δεν επικυρώθηκε. Ίσως ο κύριος λόγος που ξεκίνησε η δίωξη τους ήταν για να αποτρέψουν την δύναμη τους και να οικειοποιήσουν την περιουσία τους.
[Πηγή: el.wikipedia.org]
