Ήταν η πρώτη δεκαετία του 19ου αιώνα όταν ο Ναπολέων ήταν κυρίαρχος του μεγαλύτερου μέρους της Ευρώπης, είτε ως κατακτητής είτε ως σύμμαχος.
Σύμμαχος του ήταν και ο τσάρος της Ρωσίας, όμως τότε άρχισε να αρνείται να ακολουθήσει πιστά τις εντολές του Γάλλου ηγέτη για αυτό και αθέτησε το εμπάργκο βρετανικών προϊόντων.
Τότε ο Ναπολέων συγκέντρωσε μεγάλο στρατό αποτελούμενο από Γάλλους, Γερμανούς, Ιταλούς, Ολλανδούς, Πολωνούς, Ελβετούς, Ισπανούς και Πορτογάλους.
Στην αντίθετη πλευρά ο τσάρος είχε συνάψει συμμαχία με Οθωμανική Αυτοκρατορία, Σουηδία και Μεγάλη Βρετανία.
Ο μεγάλος στρατηλάτης μπήκε σε ρωσικό έδαφος τον Ιούνη του 1812 με 690.000 στρατιώτες. Οι Ρώσοι είχαν μόνο 250.000 διαθέσιμους στρατιώτες.
Επειδή οι Ρώσοι ήταν λίγοι σε σχέση με τους συμμάχους αποφάσισαν να εφαρμόσουν την τακτική της καμένης γης και του ανταρτοπόλεμου. Σε δύο μάχες που έδωσαν με τους αντιπάλους τους έχασαν παταγωδώς.
Έτσι ο Ναπολέων μπήκε στην Μόσχα χωρίς ουσιαστική αντίσταση. Όμως οι Ρώσοι είχαν εγκαταλείψει την πρωτεύουσα τους και δεν δήλωσαν υποταγή. Αντιθέτως έκαψαν το μεγαλύτερο μέρος της πόλης για να είναι πιο δύσκολος ο εφοδιασμός των συμμάχων.
Αυτό δημιούργησε τεράστια προβλήματα στον Γάλλο αρχηγό με αποτέλεσμα να αποφασίσει να αποχωρίσει. Τότε ήρθε και ο χειμώνας ο οποίος αποδεκάτιζε τον στρατό του. Έτσι και οι Ρώσοι εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία και με παρενοχλήσεις ανταρτών προκαλούσαν μεγαλύτερα προβλήματα στους συμμάχους. Και την μεγαλύτερη ζημιά την είχαν όταν δύο στρατιές των Ρώσων επιτέθηκαν.
Δεν έφτανε αυτό, ο Γάλλος στρατηγός του Παρίσι επιχείρησε πραξικόπημα και έτσι ο ίδιος ο Ναπολέων έφυγε εσπευσμένα αφήνοντας τον στρατό του με τον θετό γιο του. Μέχρι τον Δεκέμβρη του ίδιου έτους αποχώρησαν πλήρως από τα ρωσικά εδάφη.
Οι απώλειες για τους συμμάχους ήταν 530.000 στρατιώτες, 200.000 άλογα και 1.000 κανόνια. Για τους Ρώσους, 210.000 στρατιώτες και 290.000 άμαχοι.
[Πηγή: www.sansimera.gr]
