Οι αρχαίοι Έλληνες μπορούσαν να διατηρήσουν τα τρόφιμα τους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούσαν μέλι, ξίδι, πριονίδι και άλλα.
Για το κρέας, κατά τις χειμερινές περιόδους χρησιμοποιούσαν μέλι, επικαλύπτοντας το. Για τους θερμότερους μήνες κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό.
Τα ψάρια περιχύνονταν με ζεστό ξίδι ακριβώς μετά το τηγάνισμα τους.
Τα στρείδια πλένονταν με ξίδι ή τοποθετούνταν σε βάζο γεμάτο ξίδι.
Τα μήλα και τα ρόδια έμπαιναν σε βραστό νερό και απομακρύνονταν γρήγορα για να κρεμαστούν.
Τα ροδάκινα τοποθετούνταν στην άλμη για μία μέρα. Μετά σκουπίζονταν, τοποθετούνταν σε δοχείο και περιχύνονταν με αλάτι και ξίδι.
[Πηγή: www.athensmagazine.gr]
