Οι δίσκοι CD αποτελούνται από ένα διάφανο πολυκαρπικό υλικό, μία επίστρωση αλουμινίου, μία στρώση ακριλικού υλικού και μία στρώση πλαστικού όπου αναγράφουμε το όνομα του δίσκου.
Μία ακτίνα laser διαπερνάει το πολυκαρπικό υλικό και πέφτει πάνω στην επίστρωση αλουμινίου, όπου είναι καταγεγραμμένα τα δεδομένα μας και τα ‘διαβάζει’.
Τα δεδομένα είναι γραμμένα στην αλουμινένια επίστρωση, σε ψηφιακή μορφή, δηλαδή 0 και 1 (έχουν εσοχές και προεξοχές). Κάθε προεξοχή είναι το διάδικο 1 και κάθε εσοχή είναι το διάδικο 0.
Το laser όταν πέφτει στις προεξοχές αντανακλάται και κατευθύνεται σε ένα αισθητήρα. Αυτό το σήμα τότε περνά από το DAC (digital to analog converter), το οποίο το μετατρέπει από ψηφιακό σε αναλογικό. Κατόπιν περνά από ένα ενισχυτή και μετά μεταφέρεται σε ηχεία.
Τα DVD και τα Bluray δουλεύουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Η διαφορά είναι ότι τα DVD έχουν μεγαλύτερη χωρητικότητα δεδομένων και τα Bluray ακόμα μεγαλύτερη. Αυτό επιτυγχάνεται γιατί η διάμετρος της ακτίνας laser είναι μικρότερη, άρα μπορεί να ‘διαβάσει’ περισσότερα δεδομένα στο εμβαδό του δίσκου.
[Πηγή: www.coolweb.gr]
Εδώ φαίνονται οι στρώσεις των δίσκων και η μορφή της ψηφιακής αλουμινένιας πλάκας